Wij blijven ons verbazen

Het gaat allemaal zo rustig en relaxed. Het enige wat niet echt meewerkt is het weer. Het regent regelmatig en het onweert heftig. Dus zo nu en dan zijn we volledig stroomloos. Maar  goed, brood en kipfilet vinden ze erg lekker en door de plassen stampen is natuurlijk het leukste wat er is. Heb al als een echte MacGyver met de fohn Rudolf zijn schoenen drooggemaakt. Verder ging alles vandaag en gisteren wederom van een leien dakje. We hebben de vertaalster eigenlijk helemaal niet meer nodig. Rudolf en Eva zingen 'gewoon' mee met op een grote paddestoel, die onderdeel van het bedritueel is geworden. Zo nu en dan is het prettig dat ze een beetje met ze kan praten in de taal die ze kennen, maar dat is alles. Raar hoe snel dat gaat. We zijn nog maar vier dagen samen, maar het lijkt als altijd. Douchen vinden ze zalig. Rudolf helemaal, die kan het niet gek genoeg gaan met de waterstraal. Eva is iets behoudener, maar spat er ook lekker op los. En we ontdekken ook al beetje bij beetje hun gewoonten. Heel grappig. Ze worden steeds meer zichzelf en durven nu ook onze aandacht te vragen. Maar goed, voor ik uren doorschrijf over hoe geweldig, lief, leuk en mooi ze zijn... waarschijnlijk zijn jullie vooral nieuwsgierig naar de foto's, bij deze :-)